De Oranje Kwartet Schijf Van Week 22

Elke week ontvangen we veel nieuwe release van Artiesten uit binnen en buitenland. En uiteraard willen we graag een aantal nummers extra in het zonnetje zetten. En krijgen 4 artiesten extra airplay in onze non-stop, maar ook bij de diverse programma’s die te beluisteren zijn op Radio Oranje Internationaal.

Arjan Venemann – Die laatste

Het is alweer even geleden sinds Arjan zijn laatste single uitbracht. Nummers als ‘Moet ik nou lachen’ en
‘Laat ons dansen’ uit 2024 doen het nog altijd uitstekend. Deze klinken nog regelmatig door de speakers op menig feestje. Dit vlotte nummer laat velen mensen dansen. Die laatste hap , dat laatste slokje wat kan dat doen met een mens. Daar kom je in dit nummer achter.

Dit nummer draait vol trots mee in onze non-stop lijst.

Jordy Carrero & Jeffrey De Zwaan – Hey Maat

Een onverwachte, maar ijzersterke samenwerking. Zanger en entertainer Jordy Carrero en profdarter Jeffrey de Zwaan slaan de handen ineen voor hun gloednieuwe single “Hey Maat”. Een vrolijke, herkenbare en oprechte track over echte vriendschap. Herinneringen ophalen en samen weer ouderwets genieten van een goed gesprek en een bakkie koffie. Deze vrienden zijn een bewijs dat vriendschap na jaren opgepakt kan worden en je weer samen verder kan gaan waar je was gebleven. Het nummer past bij lange zomeravonden, gezelligheid en echte kameraadschap.

Dit nummer draait vol trots mee in onze non-stop lijst.

Rutger van Barneveld – Zwoele Zomernachten

Met dit zomerse nummer zet de zanger opnieuw een belangrijke stap in zijn muzikale carrière, waarin hij steeds vaker zijn eigen koers bepaalt. Rutger schreef zelf mee aan dit nummer. Een pakkende melodie neemt je meteen mee in het nummer. Een nummer wat vertelt hoe het kan zijn in de zomernachten en wat er kan gebeuren als je die ene ontmoet. Een wens een idee wat je samen dan kan doen met zijn twee.

Dit nummer draait vol trots mee in onze non-stop lijst.

Sammy Moore – Te Jong Om Stil Te Zijn

De nieuwe single van Sammy laat heel mooi horen dat je niet altijd maar achter de geraniums hoeft te kruipen als je ouder word.  In de tekst blikt Sammy met een knipoog terug op een respectabel leven, om vervolgens de conclusie te trekken dat de enige echte rimpels die ertoe doen, de lachrimpels zijn. “Ze noemen het koppig, ik noem het vrij. Ik ben te jong om stil te zijn”, zingt Sammy strijdlustig in het refrein. Het nummer is een ode aan de rebelse tiener in onszelf die nog steeds wil schreeuwen, rennen en feesten, ongeacht wat de identiteitskaart beweert. Het is een thema waar we allemaal wel eens prettig mee worstelen: de strijd tussen wat de wereld van ons verwacht en wat ons hart ons influistert.

Dit nummer draait vol trots mee in onze non-stop lijst.